சிறுபறவையாய் உனக்குள்
சிக்குண்டு கட்டுண்டு
சிறுமைப்பட்டேனாயினும் உன்னை
சிறுகனமேனும் பிரிந்தறியேன் என்
உயிரிலும் உளத்திலும்!
நீ பேசா பொழுதிலெல்லாம்
தீயெனப் பரவும் மெளனத்தில்
உன் உதட்டுக்குள் உறங்கும்
எண்ணங்கள் யாவையும் என்
மனம் படித்துக்கொண்டிருப்பது
சரியான மொழியில்தானா என்பது
மட்டும் புரியாத புதிர்!
நான் ஏமாளியல்ல என்று
நான் பைத்தியமல்ல என்று
நம்பிக்கைகள் பொய்ப்பதில்லையென்று
நச்சென நிரூபிக்க எனக்கு நீ
என்ன சொல்ல நினைக்கிறாய்?
எங்கே  இருக்கிறாய்?
என்ன செய்யப் போகிறாய்?
கதைகளிலும் கவிதைகளிலும்
கண்ட கதாபாத்திரமென
கனவாகிவிடாதே கண்ணா!
காத்திருக்கிறேன்........
;நான் காஞ்சனா

திருப்பாவை பாசுரம் 30
வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனை
     திங்கள் திருமுகத்துச் சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கு அப்பறை கொண்ட ஆற்றை அணிபுதுவைப்
     பைங்கமலத் தண்தெரியல் பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பதும் தப்பாமே
     இங்கு இப்பரிசு உறைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கன் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
     எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்

எம் பாவை 30

நன்றெனக் கீவாய் நண்பா!

உயிரெனக்கு நீயென்கையில்-என்

விடியலும் பகலும்  மாலையும் இரவும்

உறக்கமும் விழுப்பும் கனவுகளும் நீயேயென்கையில்

உன்னையன்றி நான் யாரைக் கேட்பேன்.

நன்றெனக் கீவாய் நண்பா!

என் இறைவன் நீயென்பதை

என்னுளம் உணர்ந்தபின்- நீ

என்ன சொன்னாலும் அது இல்லையென்றாகுமோ?

எனக்கில்லை எனச்சொல்லவும் உனக்கியலுமோ?

திரையிட்டோ மறைத்து வைப்பாய் உன்

தீங்குழல் நாதத்தை-காற்றென் காதில்

ஓங்கி ஒலித்திடாதோ! உத்தமனே உன்னிசையை!

காலக்கெடுக்கள் கரைந்து கொண்டிருக்கும்போதினும்

என் கண்ணனின் வார்த்தைகள் பொய்யாதல்

எங்ஙனம் சாத்தியம் என காத்திருக்கிறேன் கண்ணா!

தாள் திறவாய் தேவனே! தாமரை மணாளனே!

தாமதம் இனி தாங்காது! தட்டுகிறேன்!

தாள் திறவாய்! தாயெனக் காத்திடுவாய்!

தயாளனே! தயை புரிவாய்!

-காஞ்சனா

திருப்பாவை பாசுரம் 29
சிற்றஞ் சிறு காலே வந்துன்னைச் சேவித்து உன்
     பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்!
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
     குற்றேவல் எங்களை கொள்ளாமல் போகாது
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா!
     எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
     மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

திருப்பாவை பாசுரம் 28
கறவைகள் பின்சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
     அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உன்தன்னைப்
பிறவி பெருந்தனை புண்ணியம் யாம் உடையோம்
     குறைவொன்றும் இல்லாத கோவிந்தா, உன்தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
     அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன்தன்னைச்
சிறுபேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே
     இறைவா! நீ தாராய் பறை ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

திருப்பாவை பாசுரம் 27
கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா உன் தன்னைப்
     பாடி பறை கொண்டு யாம் பெறு சம்மானம்
நாடு புகளும் பரிசினால் நன்றாக
     சூடகமே தோள் வளையே தோடே செவிப்பூவே
பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாம் அணிவோம்
     ஆடை உடுப்போம் அதன் பின்னே பாற்சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழிவார
     கூடியிருந்து குளிர்ந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

திருப்பாவை பாசுரம் 26
மாலே! மணிவண்ணா மார்கழி நீராடுவான்
     மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தையெல்லாம் நடுங்க முரல்வன
     பாலன்ன வண்ணத்துன் பாஞ்சன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப்பாடு உடையனவே
     சாலப்பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
     ஆலின் இலையாய் அருள் ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

திருப்பாவை பாசுரம் 25
ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து ஓர் இரவில்
     ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர
தரிக்கிலான் ஆகித்தான் தீங்கு நினைத்த
     கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பென்ன நின்ற நெடுமாலே உன்னை
     அருத்தித்து வந்தொம் பறை தருதியாகில்
திருத்தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம்பாடி
     வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

எம் பாவை 25

நாள் 25 நடந்து பறந்து கடந்து போனது!

நான் உன்னிடம் பேச ஏதுமில்லாமல் போனது!

ஏமாற்றங்களை மட்டும் பரிசாக அளிப்பவனிடம்

ஏது பேச? எல்லாவற்றுக்கும் நன்றி கண்ணா!

எண்ணம், செயல் யாவும் நீ என்றால்,

நடப்பதும், நடக்காமல் போவதும் யாவும் நீயென்றால்,

காயங்களும், களிம்புகளும் யாவும் நீயென்றால்

காயங்களும், துயரங்களும், ஏமாற்றங்களும் மட்டுமே

எனக்கென எப்பொழுதும் தருவாயா என்ன?

பக்தியும், பாக்களும், பளிச்சிடும் அலங்காரங்களும்

நீ மட்டும் நித்தமும் பெற்றுக் கொண்டு

பக்தர்களை அனலிடுவாயோ கண்ணா!

ஏதும் அறியாதது போல் இருப்பவனிடம்

ஏது பேச? நான் பேச?

Enough of your Bitter Silence!

நிறைய நிறைய வலிகளுடன் 

நான்.......

-காஞ்சனா